حکمت ( 71 ) یسوی

جفا کش و سفر بکن طالبا

در مسلک بی جفا نمی باشد خود وفا

تا نکشی خود جفا راحت نباشد ترا

          تا نکشی خود جفا اشکت نگردد ضیا

چاکر شده همه را باری نما تو خدمت

بر غریبان با رحمت باری نما تو شفقت

چون عالمان بیایند باری نما تو عزّت

         یک ذرّه در ناجنسان هرگز نباشد صفا

مهربانی بر غریب کار رسول می باشد

هر جا بیند یک غریب اشک دیده می پاشد

جسم و جانش بردوام بر غریبان می سوزد

           چون دعای غریبان نمی باشد هیچ دعا

رسول رفته مدینه بگردیده غریبه

غریب شده در آخر به قرب حق رسیده

دیدار خود را رحمان نصیب او نموده

         اهل درد راستین را چون غریبی نیست دوا

چنانچه تو امّتی پیرو می باش رسول را

نامش اگر بیاید درود فرست تو اورا

غریب شده از غریب معنا دریاب همانا

         غریب می باش چون غریب باری نباشد گدا

هرجا دیدی غریبی رنجه مدارش زنهار

از سر خشم با غریب شدّت مباد در گفتار

غریبان را همانا از ضعفا تو مشمار

           همچون غربت در دنیا باری نباشد بلا

باری حکیم اتایم در شام افتاد به غربت

دوتا بشد قد او بسکه گریست به شدّت

عطا کناد ایمان را به بندگانش ایزد

            قد غریب همانا هرگز نگردد دوتا

در ترکستان شد غریب بنده خدا ، خواجه احمد

به حقّ رسول از این رو بگردیده او امّت

نوش و خور و نعمتهاش اندوه بوده با محنت

                حقّ تعالی نباشد از تن پرستان رضا

منبع : حاجي محمد شادكام |حکمت ( 71 ) یسوی
برچسب ها : غریب ,باری ,نباشد ,رسول ,غریبان ,همانا ,باری نباشد